تاج از فرق فلک برداشتن

جاودان آن تاج بر سرداشتن

در بهشت آرزو ره یافتن

هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت‌ها و ناز

شب بتی چون ماه در برداشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب

روی گیتی را منّور داشتن

شامگه چون ماه رؤیا آفرین

ناز بر افلاک اختر داشتن

چون صبا در مزرعِ سبز فلک

بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه سلیمانی یافتن

شوکت و فرّ سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

بر تو ارزانی که ما را خوش‌تر است

...لذّت یک لحظه «مادر» داشتن...

فریدون مشیری

http://persianpoetry.blogfa.com/category/34/6