می گذرد چون رود روان زیبایی.../ شمشاد کشتکار
می‌گذرد
چون رود روان
زیبایی
از چشم زمان
و تو جا می‌مانی
جان جهان شاید
«فرصت دیدن» باشد...
شمشاد کشتکار
+ نوشته شده در جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵ | شمشاد کشتکار
|
چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم/ خاقانی شروانی
چون تلخ سخن رانی تُنگ شکرت خوانم
چون کار به جان آری جان دگرت خوانم
زهر غم خویشم ده تا عمر خوشت گویم
خاک در خویشم خوان تا تاج سرت خوانم
اشک و رخ من هر دو سرخ است و کبود از تو
خوش رنگ‌رزی زین پس عیسی هنرت خوانم
چون درد توام گیرد دامان غمت گیرم
آیم به سر کویت وز در به درت خوانم
زین خواندن بی‌حاصل بستم لب و بس کردم
هم کم شنوی دانم گر بیشترت خوانم
گفتی که چو وقت آید کارت به ازین سازم
این عشوه مده کانگه افسوس‌گرت خوانم
!از محنت خاقانی بس بی‌خبری ویحک
دانم نشوی در خط گر بی‌خبرت خوانم
خاقانی شروانی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۵ | شمشاد کشتکار
|
مرگ غنی مقدمه جنگ وارث است/ صغیر اصفهانی
مرگ غنی مقدمه جنگ وارث است
رحمت به روح آنکه بمرد و کفن نداشت
صغیر اصفهانی
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۹ مهر ۱۴۰۵ | شمشاد کشتکار
|
نانش بده و مپرس از ایمانش/ عمران صلاحی
آن شیخ که نور می‌دَمَد از جانش
رویانده زمینِ تشنه را بارانش
صد بوسه زنم به پای آن پیر که گفت:
«نانش بده و مپرس از ایمانش»
شاعر: عمران صلاحی
شیخ ابوالحسن خرقانی بَر سَر درِ خانقاهش:
«نانش بده و مپرس از ایمانش»
نان نماد زندگی، حق زیستن، بخشندگی، شفقت و نوع‌دوستی
Let kindness come first
+ نوشته شده در جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵ | شمشاد کشتکار
|
[«حقیقت.!.» نباید قربانی شود.!.]